Filimon 1:10-17
10-11 Tutukluluğum sırasında kendisine ruhsal baba olduğum oğlum Onisimos’la ilgili bir ricam var. Bir zamanlar sana yararsızdı; ama şimdi hem sana hem de bana yararlıdır. 12 Kendisini, yani can ciğerimi sana geri gönderiyorum. 13-14 Müjde’nin uğruna tutuklu kaldığım sürece senin yerine bana hizmet etmesi için onu yanımda alıkoymak isterdim; ama senin onayın olmadan bir şey yapmak istemedim. Öyle ki, yapacağın iyilik zorunluluktanmış gibi görünmesin, gönülden olsun. 15 Onisimos’un bir süre senden ayrılması belki de onu temelli geri alman içindi. 16 Onu artık köle değil, köleden üstün, sevgili bir kardeş olarak geri alacaksın. O, özellikle benim için çok değerlidir. Ama hem bir insan, hem de Rab’be ait biri olarak senin için daha da çok sevilecek bir kardeştir. 17 Bu nedenle, eğer beni yoldaşın sayıyorsan, kendisini beni kabul eder gibi kabul et.
Dün bıraktığımız yerden devam edelim; bu bölümde Pavlus kendi bakış açısını anlatarak başlıyor(1), Onisimos’u bir oğul olarak gördüğünü söylüyor, aynı zamanda duygularını açıklıyor(2), Onisimos’un onun can ciğeri olduğunu söylüyor. Onisimos’un nasıl değiştiğini anlatarak durumun artık değiştiğini(3) anlatıyor. Onisimos bir zamanlar sana yararsızdı; ama şimdi hem sana hem de bana yararlıdır, kaçarken Onisimos Filimon’a zarar vermiş olabilir, belki çalışkan biri değildi yada sorun yaratan biriydi, tam olarak bilmiyoruz, ama Pavlus artık Onisimos değişti diyor, iyiye değişti, faydalı biri artık. Koloseliler 3:23 diyor ki “…her ne yaparsanız, insanlar için değil, Rab için yapar gibi candan yapın.” Onisimos yeni Hristiyan olarak bunu hayatında gerçekleştirmek isteyen biri olarak kendini bir yeni bir bakış açısı kazanmıştır ve bu sayede daha faydalı biri konumuna gelmiştir ve artık onu bir köle olarak değil bir kardeş olarak geri alacaksın diyor.
15.ayette belki bu Tanrı’nın planıydı(4) diyor Pavlus, Filimon’a bunun olması Tanrı’dan gelen birşey olarak görmesini sağlıyor, çünkü sonuç olarak bu durum öncekine göre herkes için daha iyi, ama Pavlus bile ‘bu Tanrı’nın planıydı kabul etmen gerekiyor’ demiyor, ‘belki’ ve bunu anlamamız önemli, bir durumla ilgili yorum yaparken değiştirilmez bir gerçek olarak sunmamız yerine yoruma açık sunmamız daha iyi.
Son olarak istediğimizi açık ve net bir şekilde söylememiz gerekiyor(5), Pavlus Filimon’dan yapmasını istediklerini kendisinin anlayıp yapmasını beklemiyor, ona açıkça söylüyor. ’Bu nedenle, eğer beni yoldaşın sayıyorsan, kendisini beni kabul eder gibi kabul et.’
Bazen karşı taraftan bizi anlayıp ne istediğimizi söylemeden yapmasını istiyoruz, beni tanıyorsa biliyordur diye düşünüyoruz, ama bazen kendimiz bile ne istediğimizi bilmiyoruz başkasının bunu bilip yapmasını beklemek doğru değildir, en iyisi Pavlus gibi açık ve net bir şekilde dile getirmektir.
Esenlikler
