Continue reading »]]> Luka 1:26-38
26-27  Elizabet’in hamileliğinin altıncı ayında Tanrı, Melek Cebrail’i Celile’de bulunan Nasıra adlı kente, Davut’un soyundan Yusuf adındaki adamla nişanlı kıza gönderdi. Kızın adı Meryem’di. 28  Onun yanına giren melek, ‹‹Selam, ey Tanrı’nın lütfuna erişen kız! Rab seninledir›› dedi. 29  Söylenenlere çok şaşıran Meryem, bu selamın ne anlama gelebileceğini düşünmeye başladı. 30  Ama melek ona, ‹‹Korkma Meryem›› dedi, ‹‹Sen Tanrı’nın lütfuna eriştin. 31  Bak, gebe kalıp bir oğul doğuracak, adını İsa koyacaksın. 32  O büyük olacak, kendisine ‹Yüceler Yücesi’nin Oğlu› denecek. Rab Tanrı O’na, atası Davut’un tahtını verecek. 33  O da sonsuza dek Yakup’un soyu üzerinde egemenlik sürecek, egemenliğinin sonu gelmeyecektir.›› 34  Meryem meleğe, ‹‹Bu nasıl olur? Ben erkeğe varmadım ki›› dedi. 35  Melek ona şöyle yanıt verdi: ‹‹Kutsal Ruh senin üzerine gelecek, Yüceler Yücesi’nin gücü sana gölge salacak. Bunun için doğacak olana kutsal, Tanrı Oğlu denecek. 36  Bak, senin akrabalarından Elizabet de yaşlılığında bir oğula gebe kaldı. Kısır bilinen bu kadın şimdi altıncı ayındadır. 37  Tanrı’nın yapamayacağı hiçbir şey yoktur.›› 38  ‹‹Ben Rab’bin kuluyum›› dedi Meryem, ‹‹Bana dediğin gibi olsun.›› Bundan sonra melek onun yanından ayrıldı.

TANRI`NIN BENİM İÇİN PLANLADIĞI NİYE BENİM İÇİN EN İYİSİ?
Meryem’in ilahisi: Luka 1:46-55
Meryem de şöyle dedi: ‹‹Canım Rab’bi yüceltir; Ruhum, Kurtarıcım Tanrı sayesinde sevinçle coşar. 48  Çünkü O, sıradan biri olan kuluyla ilgilendi. İşte, bundan böyle bütün kuşaklar beni mutlu sayacak. 49  Çünkü Güçlü Olan, benim için büyük işler yaptı. O’nun adı kutsaldır. 50  Kuşaklar boyunca kendisinden korkanlara merhamet eder. 51  Bileğiyle büyük işler yaptı; Gururluları yüreklerindeki kuruntularla darmadağın etti. 52  Hükümdarları tahtlarından indirdi, Sıradan insanları yükseltti. 53  Aç olanları iyiliklerle doyurdu, Zenginleri ise elleri boş çevirdi. 54-55  Atalarımıza söz verdiği gibi, İbrahim’e ve onun soyuna sonsuza dek Merhamet etmeyi unutmayarak Kulu İsrail’in yardımına yetişti.››

1. TANRI BENİ MAKSATINA UYGUN YARATTI
Meryem’in ilahisini okurken Meryem’in buna inandığını görebiliyoruz. Mezmurlar 100:3’e de bakınız.
`Bilin ki RAB Tanrı’dır. Bizi yaratan O’dur, biz de O’nunuz, O’nun halkı, otlağının koyunlarıyız. `

2. KİMSE BİZİ TANRI’DAN FAZLA ÖNEMSEMİYOR
Luka 1:48 Çünkü O, sıradan biri olan kuluyla ilgilendi. İşte, bundan böyle bütün kuşaklar beni mutlu sayacak.
1 Petrus 5:7 Bütün kaygılarınızı O’na yükleyin, çünkü O sizi kayırır.
Matta 10:29-31 İki serçe bir meteliğe satılmıyor mu? Ama Babanız’ın izni olmadan bunlardan bir teki bile yere düşmez. 30  Size gelince, başınızdaki bütün saçlar bile sayılıdır. 31  Onun için korkmayın, siz birçok serçeden daha değerlisiniz.

Tanrı hakkımızda herşeyi biliyor ve bizi önemsiyor.

3. KUTSAMALARIN ANAHTARI OLDUĞU İÇİN
Luka 1:48-50 Çünkü O, sıradan biri olan kuluyla ilgilendi. İşte, bundan böyle bütün kuşaklar beni mutlu sayacak. 49  Çünkü Güçlü Olan, benim için büyük işler yaptı. O’nun adı kutsaldır. 50  Kuşaklar boyunca kendisinden korkanlara merhamet eder.
Yasanın tekrarı 30:19  ‹‹Önünüze yaşamla ölümü, kutsamayla laneti koyduğuma bugün yeri göğü size karşı tanık gösteriyorum. Yaşamı seçin ki, siz de çocuklarınız da yaşayasınız.

Tanrı yaşamı seçmimizi istiyor,ona itaat etmemizi istiyor, çünkü bizi kutsamak istiyor.

4. TANRI ALÇAKGÖNÜLLÜLERİ YÜKSELTİYOR
Luka 1:50-53 Kuşaklar boyunca kendisinden korkanlara merhamet eder. 51  Bileğiyle büyük işler yaptı; Gururluları yüreklerindeki kuruntularla darmadağın etti. 52  Hükümdarları tahtlarından indirdi, Sıradan insanları yükseltti. 53  Aç olanları iyiliklerle doyurdu, Zenginleri ise elleri boş çevirdi.
Bu iki tür insanlara Tanrı nasıl davranıyor?

5. TANRI VAATLERİNİ YERİNE GETİRİYOR
Luka 1:54-55 Atalarımıza söz verdiği gibi, İbrahim’e ve onun soyuna sonsuza dek Merhamet etmeyi unutmayarak Kulu İsrail’in yardımına yetişti.››
Meryem’in Tanrı’yla ilgili inançları hakkında ne anlatıyor?
İsa’dan 2000 sene önce Tanrı İbrahim’e vaatlerde bulundu ve İsa’dan 2000 sene sonra onun vaatleri hala geçerli, her biriniz için size kutsamak için planları var ve bu planları Kabul etmek sizin elinizde.

Continue reading »]]> 1.Samuel 12:23 Bana gelince, sizin için RAB’be yalvarmaktan vazgeçip O’na karşı günah işlemek benden uzak olsun! Ancak size iyi ve doğru yolu öğreteceğim.

Bazı insanlar sporun bir sanat olduğunu  düşünürler,elbette bunu insanlara  bunu bu şekilde yansıtmak sporcuların elindedir.anlatacağım kişi işte bu sporculardan biridir; Mirza Delibašić.

Mirza Delibašić basketbolu sanata çeviren ve seyircilerin ona hayran kalarak her maçında onun elinden imkansızmış gibi görünen hareketlerin onun elinden  bir sanat eseriymiş gibi çıkmasını büyük bir zevkle izlerlermiş. Saray bosna -Avrupa-Yugoslavya-dünya ve real madrid ile ispanya şampiyonluklarını yaşamış bir sporcu olarak aslında en önemli  özelliği asist yapmanın önemini göstermiş olmasıdır. Asist pas vererek baskete giden oyuncuya sayı yapması için verilen son pastır. Mirza bu konuda çok iyiydi, sahanın bir ucundan öbür ucuna takımının sayı yapması için topu ulaştırırdı.Başkalarının iyiliğini düşünmek ne kadar önemli?

Bizler malesef Rabbi bildiğimiz halde çoğu gerçeği  unutuyoruz, basketi atan kendimiz olmak istiyoruz. Başrolde kendimiz olmak istiyoruz, ama şunuda unutuyoruz:farkı yaratan basketi atan değil pası verendir. Buda alçakgönüllülükle ilgili, bunun için kutsal kitaptan şu bölüme bakalım: Luka 14:7-10

Hayatımızda yapabileceğimiz en iyi asist kardeşlerimiz ve herkes için dua etmektir. Elimizden hiç bir şey gelmiyorsa  yapabileceğimiz en iyi şey duadır. Tanrı sözü başkaları için dua ettiğimizde onların çalışmalarına ortak olduğumuuz söyler: 2.Korintliler 1:10-11

Bu şekilde dünyayı umursadığımızı gösterirken bütün yüceliği de Tanrı`ya vermiş oluruz.

Tanrı bizden herkes için dua etmemizi ister sadece imanlılar için değil yada sadece yakınlarımız için değil.

Tanrı Hristiyan olmayanlar için dua etmemizi ister bu şekilde tanıklık yaparak onlarında Tanrıyı tanımasına vesile olumul oluruz. Çevremizdekiler ve düşmanlarımız için de dua etmemizi ister.

Mezmur 4:1,3,8

Düşmanlarımız  için dua etmeliyiz : Luka 23:34 Rabbin kendisine işkence yapanlar ve suçlular için nasıl dua ettiğini görüyoruz.

Eski ahitte Samuelin dediği gibi

1.Samuel 12:23 Biz de bu günahı işliyor muyuz? Birbirimiz için dua ediyor muyuz?

Dua:

RAB her yerde barış ve huzuru sağlamak için bize yardım et.
Öfkenin bulunduğu yere sevgi ,

hakaretin bulunduğu yere af,

anlaşmazlığın bulunduğu yere birlik,

yanlışlığın bulunduğu yere doğruluk,

İMANSIZLIĞIN BULUNDUĞU YERE İMAN,

Ümitsizliğin olduğu yere ümit,

kederin olduğu yere neşe getirebilmemiz için sana dua ediyorum.

Avutulmaktan çok avutmayı,

anlaşılmaktan çok anlamayı,

sevilmekten çok sevmeyi diliyorum senden,

çünkü insan verince alır,benliğinden vazgeçince benliğini bulur,affedince affedilir ve bu şekilde sonsuz hayata kavuşur.

İsa Mesihin adıyla AMİN.

Continue reading »]]> Koloseliler 1:15-20 Görünmez Tanrı’nın görünümü, bütün yaratılışın ilk doğanı O’dur. Nitekim yerde ve gökte, görünen ve görünmeyen her şey –tahtlar, egemenlikler, yönetimler, hükümranlıklar– O’nda yaratıldı. Her şey O’nun aracılığıyla ve O’nun için yaratıldı. Her şeyden önce var olan O’dur ve her şey varlığını O’nda sürdürmektedir. Bedenin, yani kilisenin başı O’dur. Her şeyde ilk yeri alsın diye başlangıç olan ve ölüler arasından ilk doğan O’dur. Çünkü Tanrı bütün doluluğunun O’nda bulunmasını uygun gördü. Mesih’in çarmıhta akıtılan kanı aracılığıyla esenliği sağlamış olarak yerdeki ve gökteki her şeyi O’nun aracılığıyla kendisiyle barıştırmaya razı oldu.

1952 yılında J. B. Phillips adlı bir İngiliz bugün de halen çok okuna bir kitap yazdı. Kitabın adı “Sizin Tanrınız Çok Küçük Bir Tanrı”. J. B. Phillips insanların Tanrı kavramını, kendi şahsi fikirlerinin, algılarının ve duygularının ölçülerine indirgediklerini söylüyordu bu ufak kitapta.

Bunun gibi bir başka yazar olan Don McCollough da “Tanrı’nın Önemsizleştirilmesi ” adlı kitabında insanların kafalarında kendi tanrılarını yarattıklarını yazmıştı. Ona göre insanların kendilerine göre yarattıkları Tanrı şunlardı:

• amaçlarıma göre bir tanrı,
• benim anlayışımı benimseyen tanrı,
• benim tecrübelerime dayanan tanrı,
• konforumu bozmayan tanrı ,
• yalnızca başarılı olmam için kendisine gittiğim tanrı,
• benim milletimin tanrısı.

McCullough şöyle diyor: “Bana ayak uyduran hangi tanrı olursa olsun asla beni aşmayacak ve benden üstün olmayacak. Yani asla gerçek bir Tanrı olmayacak. Yalnızca önemsiz ve bana göre olan küçük bir tanrı olarak kalacak.”
Gerçekten böyle mi?
Bizim Tanrı’mız
• “küçük bir tanrı mı?”
• “önemini yitirmiş bir tanı mı?”
Kardeşler; sizin Mesih’iniz ne kadar büyük?

Brezilya’nın Rio de Janeiro kentinde kocaman bir Mesih heykeli vardır, bilirsiniz. (Resme bakınız). Adı “Kurtarıcı Mesih”tir ve o heybetiyle ellerini açmış tüm kente bakar. Heykel 36,5 metre ve 700 ton ağırlığındadır.

Neden bir insan böyle hetbetli bir heykel yapmak ister? Neden böylesine büyük bir İsa Mesih? Çünkü, çoğumuzun kendi hayatlarımızda yarattığımızdan çok daha büyük bir İsa Mesih’e ihtiyacı var da ondan.

Günümüzün eğilimi bizleri İsa Mesih’i kendi ölçülerimize indirgemeyle ayartmakta. Çünkü o eski düşman, bu dünyanın ruhu, İsa’yı daha önemsiz ve bizim gibi küçük göstermeye çalışıyor.

Eski Ahit’in ve Yeni Ahit’in Tanrı’sı İsa Mesih’tir. Amin.
Bu Tanrı’ya iman etmek küçük bir iş değildir. Hristiyan demek Mesih’le kişisel bir ilişki içinde olmak demektir. Üçlü birliğin ikinci kişisi olan Mesih’e tutkulu bir şekilde bağlı olmak demektir. Bundan daha başka, daha az hiçbir deneyim gerçek Tanrı ile bir birliktelik değildir, olamaz.
Ayetin de söylediği gibi “Koloseliler 3:11 Mesih her şeydir ve her şeydedir.”
O tüm yaratılışın üstünde egemen olan Rab’dir. O kurtarandır, bizzat kurtuluşun kendisidir. O müjdeyi verendir ve müjdenin bizzat kendisidir! Biz işte bu Mesihi tanımaya, bilmeye çağrıldık kardeşler.
O herşeyde ve herşeyden üstün olandır.
Mesih tapınaktan da üstündür.
Matta 12:6 “Size şunu söyleyeyim, burada tapınaktan daha üstün bir şey var.”

Mesih’in bilgeliği, Süleyman’ın bilgeliğinden de üstündür.
Matta 12:42 “Güney Kraliçesi, yargı günü bu kuşakla birlikte kalkıp bu kuşağı yargılayacak. Çünkü kraliçe, Süleyman’ın bilgece sözlerini dinlemek için dünyanın ta öbür ucundan gelmişti. Bakın, Süleyman’dan daha üstün olan buradadır.”

Mesih, Rabbin bütün peygamberlerinden üstündür.
Luka 7:26 “Öyleyse ne görmeye gittiniz? Bir peygamber mi? Evet! Size şunu söyleyeyim, gördüğünüz kişi peygamberden de üstündür.”

Daha saymamı ister misiniz?

Mesih, herşeyin başlangıcı ve herşeyin sonudur.
Mesih, sevginin en üstün halidir.
Mesih, evrenin yaratıcısı ve evrene egemen olandır
Mesih, yıldızların, ayın, güneşin, karadeliklerin, meteorların, kuzey ışıklarının, gezegenlerin Rabbidir
Mesih, gökteki henüz keşfedilmemiş harikaların, yerdeki henüz gidip görülmemiş yerlerin, yerin altındaki ve denizlerdeki zenginliklerin Rabbidir
Mesih, en yüksek dağdan daha yüksek ve en derin okyanustan daha derindedir. buna rağmen ufacık bir insan kalbi konutunu kurmak için seçtiği tek yerdir.
Mesih, tüm hayvanların ve bitkilerin üzerinde egemendir. çünkü “her şey varlığını O’nda sürdürmektedir.”

Mesih, sabah açan parlak güneşin, gece ışık saçan bembeyaz ayın, ekinleri sulayan yağmurun, dağlardan akan suların, yağmurdan sonra çıkan gökkuşağının, yaz gecesinde esen tatlı meltemin, hatta ve hatta depremin, sellerin ve tüm doğal felaketlerin bile Rabbidir ve tüm bunlarda bize hiçbirşey olmasına o yüce lütfuyla izin vermeyen egemen Rab’dir.
Mesih, hastalıklardan ve bütün sıkıntılardan üstün olan, tüm evrenin düzenini kontrol eden ve elinde tutan egemen Rab’dir çünkü Kutsal Yazının dediği gibi “her şey varlığını O’nda sürdürmektedir.”

Mesih, tüm evrende bir çaredir
Mesih, ihtiyacımız olan, aradığımız tek hazinedir.
Evrende ve tüm bu yaşam içinde hiçbirşey, hiçbir kişi ve hiçbir santimetrekare bile yoktur ki O’nun egemenliği altında olmasın ve hem bu yaşam hem de sonsuz hayat için O’na bel bağlamasın!
Biz işte bu Mesihi tanımaya, bilmeye çağrıldık kardeşler.
Vaat: Herşeyin yaratıcısı Mesih kutsal olduğu gibi bizler de kutsal olmaya çağrıldık sevgili kardeşler, değerli önderler. Ama bunu kendi başımıza ve kendi işlerimizle başaramayız. Bu noktada Baba Tanrımız şöyle sesleniyor kulaklarımıza: Oğluma git! Mesih’e git! O’nun vasıtasıyla bana geleceksin ve Ben seni tüm günahlarından temizleyeceğim çocuğum.

Sonuç:
Baştada söylediğim gibi, bu dünyanın ruhu bize küçük ve önemsiz bir İsa’yı tanıtmak için uğraşıyor. Onu yalnızca belli bayramlarda bakire Meryem’in kucağındaki oturan, resmini öpüp geçiştireceğimiz bir objeye dönüştürüyor.
Ama biz daha büyük ve üstün bir Mesih tanıyoruz. Amin! Bu dünya ne isterse empoze etmeye uğraşsın; bizim Mesihimiz bu dünyadan değil!
Kısa bir alıntı ile bitirmeme izin verin!
Ünlü vaiz John Wesley üzerinde çok etkisi olan bir vaiz olan William Law, Mesih’i şöyle ifade ediyor:

Mesih, yüreğin nefes alışıdır,
O, Adem’in ölü çocuklarına yaşamı ve Ruh’u üfleyendir.
Zamanın başından sonuna dek varolan her kaybolmuşu arayan, bulan ve yenileyendir.

Mesih, katilleri için dua eden sevginin zuhurudur; hırsızlar da cennete gidebilsin diye onlarla birlikte ölecek kadar alçalan Tanrı kuzusudur, Mesih bugün, şu an sizi ve beni ziyaret etmek için yanıp tutuşan Tanrı’nın öz görünümüdür.
Biz işte bu Mesihi tanımaya, bilmeye çağrıldık kardeşler.
Amin.

Continue reading »]]> 1.Korintliler 1:30-31 Ama siz Tanrı sayesinde Mesih İsa’dasınız. O bizim için tanrısal bilgelik, doğruluk, kutsallık ve kurtuluş oldu. Bunun için yazılmış olduğu gibi, ‹‹Övünen, Rab’le övünsün.››

DÜŞÜNCE:
İsa, doğruluk, kutsallık ve kurtuluşumuz. Bu kelimeler ne anlama geliyor:
Doğruluk – Tanrı huzurunda durma ve suçsuz ilan edilme yeteneği.
Kutsallık – Cennetın görkemini ve saflığını yansıtan karakter ve doğası.
Kurtuluş – Büyük bir pahaya satın alınan özgürlük hediyesi.
Hıristiyanlar mükemmel değil mi? Malesef! Bunun doğru olduğunu biliyoruz.
Fakat, İsa’nın sevgi dolu fedakarlığı, bizi Tanrı’nın gözünde doğru, kutsal ve kurtulmuş görünmemiz sağlıyor.
Buna, İsa’nın sevgili dostu, harika lütuf denir.

Continue reading »]]> BÜGÜN İSA İÇİN NİYE YERİMİZ YOK?

1. DİKKAT ETMİYORUZ!
İsa’nın öğrencilerine bile oldu, Luka 24:16.
2. HAYATIMIZI BAŞKA ŞEYLERLE DOLDURUYORUZ.
Markos 4:19 bunun ne olduğunu açıklıyor. Sonuç nedir? Hayat veren sözü boğar.
3. TANRI’YA İHTİYACIMIZ OLMADIĞINI DÜŞÜNÜRÜZ.
Mezmur 10:4’e göre ` Kendini beğenmiş kötü insan Tanrı’ya yönelmez, Hep, ‹‹Tanrı yok!›› diye düşünür.`

NİYE YER AÇMAMIZ GEREKİYOR O ZAMAN?

1.  BENİ SEVEN VE KURTARAN YARATICIMI TANIMAK İÇİN!
Yuhanna 1:1-4’e göre, İsa kim ve bizim için neler yaptı? Yuhanna 3:16’ya gore, Tanrı bizi ne kadar seviyor?
2. GÜÇLÜ, HUZURLU VE MAKSATLI BİR YAŞAMA SAHİP OLABİLMEMİZ İÇİN.
Bakış açımızla ilgili Pavlos 2. Korintliler 6:12-13’te tavsiyede bulunuyor.
Yuhanna 14:27’de bize huzur vaad edilmiş çünkü Tanrı bize güç, sevgi ve özdenetim ruhu vermiştir 2 Timoteos 1:7 başaralım diye.

`İşte kapıda durmuş, kapıyı çalıyorum. Biri sesimi işitir ve kapıyı açarsa, onun yanına gireceğim; ben onunla, o da benimle, birlikte yemek yiyeceğiz.` Vahiy 3:20  İsa kapıyı çalıyor, açacak mısınız? 

Continue reading »]]> Kutsal Kitaba göre affedersek gerçekten barışabiliriz.

5.1 Tanrı sizi affettiği gibi affedin

Affetmek Tanrı için çok önemli. Onun bize verdiği en büyük armağan ve başkalarıyla aynısını yapmamızı bekliyor.

“Birbirinize hoşgörülü davranın. Birinizin ötekinden bir şikâyeti varsa, Rab’bin sizi bağışladığı gibi, siz de birbirinizi bağışlayın.” Koloseliler 3:13

İsa bize nasıl dua edeceğimizi öğretirken, başkalarını affettiğimiz gibi Tanrı’nın bizi affedeceğini söylüyor.

“Bize karşı suç işleyenleri bağışladığımız gibi, Sen de bizim suçlarımızı bağışla.” Matta 6:12

Tanrı bizi affettiğimiz gibi mi affetsin yoksa bizi Tanrı’nın affettiği gibi affetmeyi mı öğreneceğiz.

5.2 Affetmek bir karardır

Affetmek sadece bir duygu değil, sadece unutmak değil, bir karardır. Aranızdaki engeli kaldırmaktır. Tanıdık geliyor mu? Biri günah işlediğinde sadece bize karşı değil, Tanrı’ya karşı da günah işlemiş olur.

• Tanrı İsa’nın yaptığı fedakarlıkla bizi kayıtsız şartsız affetti.
• Aynısını yapacak kadar seviyor muyuz Tanrı’yı?

Kutsal Kitaba göre affetmek kalbinizde bu dört sözü vermek kararıyla başlıyor:

• Bu konuda(sorun üzerine) yaşamayacağım.

• Bu konuyu tekrar sana karşı kullanmayacağım.

• Bu konuyu başkalarına anlatmayacağım.

• Bu sorunun aramızda duvar örmesine izin vermeyeceğim.

Affetmek günahın sonucu olmayacak anlamına gelmiyor.

• Tanrı’ya güvenmeyen İsrailoğulları vaadilmiş toprakları göremedi. (Çölde Sayım 14:20-23 RAB, ‹‹Dileğin üzerine onları bağışladım›› diye yanıtladı, 21  ‹‹Ne var ki, varlığım ve yeryüzünü dolduran yüceliğim adına ant içerim ki, 22  yüceliğimi, Mısır’da ve çölde gösterdiğim belirtileri görüp de beni on kez sınayan, sözümü dinlemeyen bu kişilerden hiçbiri 23  atalarına ant içerek söz verdiğim ülkeyi görmeyecek. Beni küçümseyenlerden hiçbiri orayı görmeyecek.)

• Davut zina işleyip, adam öldürtüğünde Tanrı onu affetti, ama günahın sonuçlarını da çekti.

• Bazen en iyi dersler günahın sonucuna katlandıktan sonra öğrenilen derslerdir.
(Özdeyişler 19:19 Huysuz insan cezasını çekmelidir. Onu bir kere kurtarsan da, hep aynı şeyi yapman gerekir.)

Continue reading »]]> Mezmurlarla dua etmek

Continue reading »]]> Filimon 1:10-17

10-11  Tutukluluğum sırasında kendisine ruhsal baba olduğum oğlum Onisimos’la ilgili bir ricam var. Bir zamanlar sana yararsızdı; ama şimdi hem sana hem de bana yararlıdır. 12  Kendisini, yani can ciğerimi sana geri gönderiyorum. 13-14  Müjde’nin uğruna tutuklu kaldığım sürece senin yerine bana hizmet etmesi için onu yanımda alıkoymak isterdim; ama senin onayın olmadan bir şey yapmak istemedim. Öyle ki, yapacağın iyilik zorunluluktanmış gibi görünmesin, gönülden olsun. 15  Onisimos’un bir süre senden ayrılması belki de onu temelli geri alman içindi. 16  Onu artık köle değil, köleden üstün, sevgili bir kardeş olarak geri alacaksın. O, özellikle benim için çok değerlidir. Ama hem bir insan, hem de Rab’be ait biri olarak senin için daha da çok sevilecek bir kardeştir. 17  Bu nedenle, eğer beni yoldaşın sayıyorsan, kendisini beni kabul eder gibi kabul et.

Dün bıraktığımız yerden devam edelim; bu bölümde Pavlus kendi bakış açısını anlatarak başlıyor(1), Onisimos’u bir oğul olarak gördüğünü söylüyor, aynı zamanda duygularını açıklıyor(2), Onisimos’un onun can ciğeri olduğunu söylüyor. Onisimos’un nasıl değiştiğini anlatarak durumun artık değiştiğini(3) anlatıyor. Onisimos bir zamanlar sana yararsızdı; ama şimdi hem sana hem de bana yararlıdır, kaçarken Onisimos Filimon’a zarar vermiş olabilir, belki çalışkan biri değildi yada sorun yaratan biriydi, tam olarak bilmiyoruz, ama Pavlus artık Onisimos değişti diyor, iyiye değişti, faydalı biri artık. Koloseliler 3:23 diyor ki “…her ne yaparsanız, insanlar için değil, Rab için yapar gibi candan yapın.” Onisimos yeni Hristiyan olarak bunu hayatında gerçekleştirmek isteyen biri olarak kendini bir yeni bir bakış açısı kazanmıştır ve bu sayede daha faydalı biri konumuna gelmiştir ve artık onu bir köle olarak değil bir kardeş olarak geri alacaksın diyor.
15.ayette belki bu Tanrı’nın planıydı(4) diyor Pavlus, Filimon’a bunun olması Tanrı’dan gelen birşey olarak görmesini sağlıyor, çünkü sonuç olarak bu durum öncekine göre herkes için daha iyi, ama Pavlus bile ‘bu Tanrı’nın planıydı kabul etmen gerekiyor’ demiyor, ‘belki’ ve bunu anlamamız önemli, bir durumla ilgili yorum yaparken değiştirilmez bir gerçek olarak sunmamız yerine yoruma açık sunmamız daha iyi.
Son olarak istediğimizi açık ve net bir şekilde söylememiz gerekiyor(5), Pavlus Filimon’dan yapmasını istediklerini kendisinin anlayıp yapmasını beklemiyor, ona açıkça söylüyor.  ’Bu nedenle, eğer beni yoldaşın sayıyorsan, kendisini beni kabul eder gibi kabul et.’
Bazen karşı taraftan bizi anlayıp ne istediğimizi söylemeden yapmasını istiyoruz, beni tanıyorsa biliyordur diye düşünüyoruz, ama bazen kendimiz bile ne istediğimizi bilmiyoruz başkasının bunu bilip yapmasını beklemek doğru değildir, en iyisi Pavlus gibi açık ve net bir şekilde dile getirmektir.

Esenlikler